ACG Pegasus Trail - verslag vanuit Joshua Tree

Een abrupte stop. Handen op onze knieën. De zon brandde op onze schouders, het zweet op onze kuiten veranderde het zand van Joshua Tree in modder. Het was een geslaagde dag.

Het Lab had ons hierheen gestuurd met één simpel doel: op zo veel mogelijk terreinen hardlopen. Deze nieuwe schoenen met indrukwekkende rubberen buitenzool waren gemaakt om elke ondergrond aan te kunnen, en dat was overduidelijk het geval. We waren gestart op gelijkmatig asfalt waarna we in een veld vol cactussen en woestijnstruiken terechtkwamen. Tot aan de schemering waren het alleen wij en de woestijn.

Er waren eigenlijk helemaal geen uitdagingen geweest omdat de ACG Pegasus Trail elk terrein aankon. We schoten over stoffige paden, door smalle doorgangen en zelfs over rotsen zo groot als een auto. De schoenen waren overal voor in, en wij dus ook.

Op een gegeven moment kwamen we een verlaten onderkomen in de woestijn tegen, een geodetische koepel met daarin enkel schaduw. Een fijne plek met mooi uitzicht, en goed begaanbaar. Maar daarvoor waren we niet gekomen.

De dag was bijna voorbij en in de hemel ontvouwde zich een prachtig schouwspel. De zonsondergang trok rode strepen door de eindeloze lucht als een soort woestijngod die van plateau naar plateau sprong richting de horizon. Het Lab bevestigde dat ze onze informatie hadden ontvangen; alles was goed gegaan.

Onze honger naar avontuur was even gestild. Voor nu.