Te czujniki MEMS mogą wykrywać ruch i orientację buta. Obecnie Nike używa ich do określania pozycji butów na potrzeby funkcji automatycznego sznurowania. Dzięki nim Nike ma również możliwość stopniowego dodawania nowych funkcji.
Umożliwia nawiązanie połączenia z urządzeniem mobilnym i kontrolowanie butów przy użyciu aplikacji Adapt, a także pozwala aktualizować ich oprogramowanie sprzętowe.
Ten procesor został sparowany ze specjalną elektrodą czujnikową w celu wykrycia momentu, w którym wkładamy stopę do buta. Następnie kontroler aktywuje procesor główny w celu podjęcia decyzji, czy buty powinny zostać zasznurowane.
To główny mikrokontroler wykorzystywany do koordynacji ruchów silnika, zarządzania akumulatorem, czujnikami i połączeniami oraz dokonywania wszelkich obliczeń.
To właśnie tutaj Nike zapisuje aktualizacje oprogramowania sprzętowego, dane diagnostyczne mechanizmu sznurowania i wszelkie sporządzane statystyki.
To mata ładująca o dużej powierzchni, która pozwala swobodnie ułożyć buty i odpowiada za dodatkową grubość pomiędzy zwojami.
Generuje dużą siłę, z jaką zaciskają się sznurowadła. Maksymalna wygenerowana siła wynosi 140 N (14,5 kg).
Umożliwia precyzyjne zaciskanie sznurowadeł ze ściśle określoną prędkością. Pozwala również kontrolować szum silnika w czasie sznurowania.
To przełożenie przekładni, które zaprojektowano tak, aby wytworzyć dużą siłę zaciskania sznurowadeł przez cały okres używania butów. Posiada samoczynną blokadę, która sprawia, że buty pozostają dopasowane do stóp.