Historie wybrane przez Rebel Girls
Laurea Alvarez
Śmierć dziadka była dla Laurei Alvarez tak traumatycznym doświadczeniem, że gdy zbliżała się do 20. urodzin, na kilka lat porzuciła piłkę nożną. Dowiedz się, jak nowe odkrycie w jej społeczności w Barcelonie sprawiło, że w wieku 27 lat wróciła do sportu.
Laurea Alvarez. Street Football, Hiszpania. Urodzona: 7 lutego 1993 roku. Ilustracje: Iratxe López de Munáin.
Jako dziecko Laurea uprawiała różne sporty. Podczas meczów siatkówki była zawsze gotowa do kolejnego ataku. Gdy grała w koszykówkę, wyskakiwała w powietrze i trafiała do kosza. A kiedy jeździła na łyżwach, sunęła z gracją po lodzie.
Jednak jej ulubionym sportem ze wszystkich była piłka nożna.
Na boisku Laurea czuła się jak w domu. Szybko kopała piłkę z jednej strony boiska na drugą. Sprintem przemierzała murawę, pędząc jak najszybciej w stronę bramki. Największym kibicem Laurei był jej dziadek. Świętował z nią każde zwycięstwo i pomagał jej przetrwać porażki.
Jako nastolatka dostała szansę gry dla znaczącego klubu w Barcelonie. Jednak gdy dziadek Laurei zachorował, piłka nożna stawała się dla niej coraz mniej ważna. Kiedy odszedł, przestała w ogóle grać.
„Jestem dziewczyną, która żyje, cieszy się i walczy o równość i dostrzeganie różnych osób”.
Ale nawet jeśli Laurea zrezygnowała z piłki nożnej, futbol nie zrezygnował z niej.
Kiedy miała 27 lat, dowiedziała się o społeczności piłki ulicznej w Barcelonie. Zaczęła znowu grać. Cieszyła się, że znów mogła kopać, biegać i strzelać bramki. Odkryła, że może podzielić się swoją pasją z innymi dziewczynami i angażowała w uliczną piłkę nożną coraz większą ich liczbę.
Laurea sprawia, że piłka nożna staje się zabawą i integruje dziewczęta i kobiety. Wie, że dziewczyny, gdy mają taką możliwość, są w stanie zmieniać sport.
