Ο περισσότερος κόσμος που κάνει βόλτα στην πολυσύχναστη εμπορική γειτονιά Songpa-gu της Σεούλ στη Νότια Κορέα κοιτάζει συνήθως ψηλά. Ο λόγος είναι ότι το ψηλότερο κτίριο της χώρας, ένας μονόλιθος από γυαλί και μέταλλο 123 ορόφων, ορθώνεται πάνω από το κοντινό λούνα παρκ, τις πολυτελείς πολυκατοικίες και την τεράστια λίμνη.

Στη σκιά του, βρίσκεται ένα υπόγειο γκαράζ όπου δουλεύουν τα μέλη του Azikazin Magic World, μιας πολυθεματικής κολεκτίβας καλλιτεχνών που περιλαμβάνει κινηματογραφιστές, μουσικούς και μαριονετίστες. Αντιλαμβάνονται απόλυτα πόσο ειρωνικό είναι να περνάς τις περισσότερες ώρες δουλεύοντας κάτω από τη επιφάνεια της γης σε απόσταση μικρότερη από δύο χιλιόμετρα από το ψηλότερο κτίριο στην Κορέα.

—Kiho

Η ομάδα δημιουργήθηκε ανεπίσημα το 2018 από τον Kiho Song, έναν 24χρονο stop-motion animator και κινηματογραφιστή, την Jeongyeon Park, γνωστή και ως Lionclad, μια 26χρονη beatmaker και καλλιτεχνική διευθύντρια, τον Hyeongmuk Kang, γνωστό και ως Mmddyyyy, έναν 26χρονο μουσικό, και τον Sanghwan Shin, γνωστό και ως Fidi, έναν 26χρονο κινηματογραφιστή. Όμως, η δουλειά τους άρχισε να γίνεται γνωστή αφού βρήκαν τον υπόγειο χώρο τους το 2019. Η ομάδα, που αυτοπεριγράφεται ως ψηφιακή μπάντα, δεν ασχολείται μόνο με τη μουσική. Κυκλοφορούν οπτικά άλμπουμ ενσωματώνοντας την τέχνη του κουκλοθέατρου και την τεχνική του stop-motion animation για να δημιουργήσουν αυτό που ονομάζουν "ολοκληρωμένη εμπειρία".

Αυτό που δένει τα μέλη της ομάδας Azikazin μεταξύ τους είναι τα εργαλεία lo-fi και η προσέγγιση που έχουν αναπτύξει για τη δημιουργία της τέχνης τους, όπως τα πλήκτρα της Lionclad από το 1991, που δεν έχουν τον απόλυτα ευκρινή ήχο των σύγχρονων οργάνων, ή τη ρετρό βιντεοκάμερα του Kiho που τη μάζεψε από τα σκουπίδια και δημιουργεί εικόνες χαμηλής ευκρίνειας, παρόμοιες με αυτές στα ερασιτεχνικά βίντεο. Ένα άλλο στοιχείο είναι οι χειροποίητες μαριονέτες της ομάδας και η τεχνική stop-motion animation που ζωντανεύει τη μουσική τους.

—Lionclad

Η Lionclad λέει ότι έχει ανακαλύψει μια ολόκληρη κοινότητα με άλλους καλλιτέχνες που απολαμβάνουν το μυστήριο του ξεπερασμένου και μεταχειρισμένου εξοπλισμού ήχου, ο οποίος προορίζεται συνήθως για τη χωματερή.

"[Η δημιουργία μουσικής με αυτόν τον τρόπο] μοιάζει με περιπέτεια", αναφέρει. "Όταν ο κόσμος αγοράζει εξοπλισμό, σκέφτεται τους πιθανούς τρόπους που μπορεί να τον χρησιμοποιήσει, αλλά και πώς θα μπορούσε να [του] δώσει διαφορετική ερμηνεία συγκριτικά με την προηγούμενη χρήση του".

Τα μέλη του Azakazin καταβάλλουν επίσης μεγάλες προσπάθειες να συμμετέχουν σε όλες τις πτυχές της τέχνης τους. Κανείς δεν ασχολείται μόνο με τη μουσική ή τα οπτικά εφέ. Όλοι συμμετέχουν με κάποιον τρόπο στα πάντα, ακόμα και αν δεν πρόκειται για την κύρια ενασχόληση ή το βασικό ενδιαφέρον τους. "Μοιάζουμε κάπως με εκείνα τα ρομπότ που συνδυάζονται μεταξύ τους", λέει ο Kiho. "Στην αρχή είσαι το κεφάλι, αλλά μετά πρέπει να γίνεις τα πόδια και αργότερα το σώμα".

Αν και η ομάδα είναι διαρκώς απασχολημένη με τη δημιουργία νέων σχεδίων, και παρά το γεγονός ότι τα μέλη αναλαμβάνουν μεμονωμένα και δικά τους πρότζεκτ, όλοι δηλώνουν ενθουσιασμένοι για την παραγωγή του "Noodleheads", μιας παράστασης για ενήλικες που ενσωματώνει την τέχνη του κουκλοθέατρου, την τεχνική stop motion animation και 2D κινούμενα σχέδια για την αφήγηση της ιστορίας μερικών τεράτων που εργάζονται σε ένα εστιατόριο. Πρόκειται για ένα έργο που ταιριάζει απόλυτα με μια ομάδα της οποίας το όνομα αντιπροσωπεύει το πνεύμα των δημιουργιών της.