Λεπτομερής αναφορά: Dolomites

Κατηγορία: μερική έλλειψη οξυγόνου, πολύς ενθουσιασμός.

Οι Δολομίτες ξεπρόβαλαν μέσα από την ομίχλη, άγριοι, κοφτεροί και εντελώς αδιάφοροι για τα ανθρώπινα καμώματά μας. Μια χούφτα δρομείς ανώμαλου δρόμου. Γεμάτοι ένταση και άφοβοι. Η αποστολή: επιστροφή στον τόπο όπου γεννήθηκε η συλλογή Dolomiti, για να δοκιμάσουμε τα όρια του Ultrafly και του Lava Loft. Και ίσως τα όρια της ίδιας της πραγματικότητας.

Μέχρι να αγγίξει ο ήλιος τις κορυφές, δεν ήμασταν πια ακριβώς άνθρωποι. Ο αέρας ήταν τόσο καθαρός που έμοιαζε ψεύτικος. Τρέχαμε μέσα από πεύκα και σαθρά βράχια, με τα παπούτσια να μπαίνουν βαθιά στη γη, σαν να μας χρωστούσε κάτι ο κόσμος. Δεν ξεχωρίζαμε πια το χώμα από τον αέρα: πετούσαμε.

Διασχίσαμε δάση και κορυφογραμμές, σαν ζώα σε φυγή. Κάποιος είπε να κάνουμε διάλειμμα. Κανείς δεν άκουσε. Ένας πήδηξε ένα χάσμα και προσγειώθηκε τόσο ανάλαφρα που αρχίσαμε να αμφισβητούμε τους νόμους της φύσης. Οι υπόλοιποι ακολουθήσαμε, μισοί από δέος, μισοί από τρέλα. Όσα μάθαμε ήταν ποτισμένα με ιδρώτα, γέλιο, ναυτία από το υψόμετρο και μερικές διστακτικές εξομολογήσεις. Τα συμπεράσματα ήταν ξεκάθαρα: ο εξοπλισμός άντεξε.