Geen route. Gewoon op gevoel.
The Desire Path
Op 21 juni hebben Nike en At Last Atalanta hardlopers vóór zonsopgang gedropt aan de rand van Epping Forest. Zonder parcours. Zonder navigatie. Alleen met controleposten en de taak om zelf de weg terug te vinden naar Londen.
Loop je eigen route
The Desire Path is totaal anders opgezet dan klassieke hardloopwedstrijden. Er was geen vaste route van A naar B. Alle hardlopers kozen hun eigen pad. Door de bossen, zijstraatjes en over open wegen: beslissingen moesten on the spot worden gemaakt, met de juiste combinatie van snelheid, afstand en gevoel.
Gevoel > snelheid
Bij een normale wedstrijd wint de snelste. Hier was het anders. Over elke beweging moest worden nagedacht en elke keuze was belangrijk.
Van donker naar daglicht
De wedstrijd startte in stilte, diep in de bossen. Toen kwam de zon op en verscheen de stad aan de horizon. Het tempo veranderde. Hardlopers ontsnapten niet aan Londen, ze liepen er juist naartoe.
Een pad dat er niet was
Olifantenpaadjes ontstaan als mensen de regels niet volgen. Bij deze wedstrijd gebeurde dat ook. Er was geen vaste route en geen perfect antwoord. Het draaide om beweging, gevoel en richting.
Door Tom Carrascosa @tomahawk._