story

Początkowo myślałam, że program będzie miał sztywne ramy, że testowanie butów będzie odbywało się w ścisłym reżimie.

Ale w rzeczywistości było wręcz przeciwnie: organizatorzy motywowali nas i zachęcali do podejmowania aktywności i wyzwań we własnym tempie. Bycie testerką zużycia nauczyło mnie, że wszystko jest możliwe, nie należy wątpić w swoje umiejętności i – jak powiedziałby Tom – wszyscy jesteśmy artystami.

A najważniejsze jest to, żeby robić swoje. Myślę, że buty naprawdę dobrze sprawdziły się podczas programu i tej fazy. Pokonałam w nich sporo kilometrów i wiele musiały znieść.

Gdybym mogła nosić tylko jedne buty do końca życia, te zdecydowanie byłyby moim pierwszym wyborem. Zauważyłam, że od chwili rozpoczęcia programu stałam się bardziej kreatywna i aktywna fizycznie.

Zaczynam realizować różne pomysły i projekty, po prostu płynę teraz na fali rozpędu.
– Nie mogę uwierzyć, że to już koniec. Nie mogę nawet uwierzyć, że to się w ogóle zaczęło. Kiedy po raz pierwszy zacząłem działać w społeczności, trochę się stresowałem. Nie sądziłem, że będę do niej pasował. Zdecydowanie się myliłem.

Byłem podekscytowany, że mogę po prostu wyjść w świat, aby spotkać ludzi ze społeczności. Mówię Wam, ten gumowy nosek był dla mnie świetnym punktem rozpoczęcia rozmowy, po prostu chodziłem po mieście i sięgałem w głąb siebie i swojej osobowości.

Jestem bardzo, bardzo wdzięczny Tomowi, społeczności i tym sneakersom za to, że dzięki nim nauczyłem się doceniać różne rzeczy, doceniać ich zużycie i cały ten zgiełk.

Świadomość, że wykorzystuję swój czas na lepsze poznanie samego siebie, jest naprawdę ekscytująca.
– Bycie testerką zdecydowanie zmieniło moje życie. Teraz inaczej patrzę na różne rzeczy.

Tom tak wiele mnie nauczył. Co tydzień dawał nam jakieś mądre cytaty lub słowa zachęty; ale nie tylko on. Inni testerzy zużycia też dzielili się swoimi doświadczeniami.

Jako artystka, jako projektantka, jako osoba, czuję, że zaczęłam patrzeć na świat inaczej. Myślę, że jedną z najbardziej znaczących rzeczy było to, że nie boję się już tworzyć.

Nie boję się już postawić pierwszego znaku na czystej kartce papieru. Bycie jedyną osobą w Malezji, która nosi model 2.5 jest szalone. Czuję się wyjątkowo.

Bez wątpienia zostałabym testerką jeszcze raz i jeszcze raz i jeszcze raz.

Weartester – Tom Sachs, część trzecia

Weartester – Tom Sachs

Część 3