story

Atelier

Air Max 95 Big Bubble

Nazywam się Nicolas Guillamot, jestem projektantem i mieszkam w 12. dzielnicy Paryża. Projektuję i tworzę przedmioty i przestrzenie z materiałów z odzysku. Niektóre z przedmiotów, które wykonuję, zabieram ze sobą na miasto. Niektórzy mogą mnie wziąć za performera, a inni uznać to za

teatr uliczny. Można to rozumieć na wiele sposobów. Zamysł jest taki, żeby zaprojektowana forma była jak najbliższa koncepcji DIY i tym samym przemawiała do jak największego grona ludzi. Do Paryża przyjechałem na studia.

Dla wielu twórców i twórczyń to miejsce, w którym można testować swoje pomysły i pokazywać je światu. Jest też niczym świetny plac zabaw. Praca z przedmiotami z upcyklingu lub recyklingu sama w sobie kieruje projekt w daną stronę i to w niej lubię.

Podoba mi się, że recykling wiąże się z gromadzeniem wielu rzeczy, za którymi kryją się już pewne historie i które mają już swoją energię. Ma więc wymiar ekologiczny i polityczny.

Kiedy pojawiły się buty Air Max 95, miałem chyba 15 albo 16 lat. Więc kupiłem je sobie. Czasami podczas pracy zbieram rzeczy znalezione na ulicy. Podnosząc je, myślę sobie „Okej, fajne, ale nie wiem jeszcze, co z tym zrobię”. A dużo później okazuje się, że to dokładnie to, czego potrzebuję w danym momencie.

Ponad dziesięć lat temu kupiłem sobie parę butów Air Max, a teraz pracuję przy Air Max 95 Atelier. Moim zdaniem takie składanie wspomnień w całość jest naprawdę cool. Moim najważniejszym celem jest 

zachęcić ludzi do tworzenia i pokazać, że design to nie tylko ultranowoczesne, drogie rzeczy dla wąskiej grupy ludzi.
Wizjonerstwo to dla mnie umiejętność widzenia przyszłości.

Być może jest to umiejętność łączenia różnych przesłań, różnych podejść i różnych ludzi w celu przystosowania: przystosowania swoich praktyk, swojego sposobu na życie i tego, co przyniesie przyszłość.