Ga door naar content (druk op enter).
Mis dit niet

Unlock exclusieve toegang tot onze sale voor members in de Nike app.

Earl Jenkins

Project Toxteth

In Toxteth, ooit een van de ergste probleemwijken van Liverpool, werkt een generatie jonge voetballers aan een betere gemeenschap — zowel op het veld als daarbuiten. Een lokale held helpt ze hierbij.

Loop door Lodge Lane of Granby Street met Earl Jenkins en je staat elke paar seconden stil. "Yes, Earl," zeggen lachende 'Liverpudlians', zowel jong als oud. Het laat duidelijk zien dat Earl, en het initiatief dat hij steunt, veel invloed hebben gehad in deze buurt. Kom je een van zijn oude of huidige spelers tegen, dan vertelt Earl je meteen dat het de beste keepers, verdedigers of aanvallers zijn die hij ooit heeft gezien.

Earl is al twintig jaar lang een belangrijke figuur in Toxteth. Hij is voorzitter bij een van de meest multiculturele amateurvoetbalclubs, Kingsley United, mentor op de Calderstones-school, en jeugdwerker bij Unity Youth Centre en Granby Toxteth Youth Forum.

Zijn voetbalclub is een toonbeeld van hoe de sport de kinderen in de gemeenschap eigenwaarde geeft, en ze een beter leven kan bieden.

Dat maakt het verhaal van Earl zo interessant en belangrijk: omdat het eigenlijk niet zijn verhaal is.

Earl Jenkins

Hoeksteen van de gemeenschap

Dankzij Earls harde werk is er een gemeenschap ontstaan, en heeft een buurt die het al decennia moeilijk heeft, weer hoop gekregen. Het begon allemaal met voetbal, niet eens de favoriete sport van Earl.

"Ik hield helemaal niet zo van voetbal", lacht hij. "Ik deed het om de kinderen te steunen. Het begon bij Stanley House, een plaatselijke club die was opgericht door oud-Liverpool-speler Howard Gayle. Daarna kwam ik terecht bij Granby Toxteth Youth Forum en Tiber FC, zoals de club toen heette. Ik had een trainingslocatie nodig voor de winter. Zo raakte ik betrokken bij het Unity Youth Centre."

"Een paar weken eerder was er een schietincident geweest. Men wist niet zeker of ze het jeugdcentrum open zouden houden, maar ze wilden wel een bestuur. Dus ik zei: 'Prima, zet me maar op de lijst'. En uiteindelijk ben ik voorzitter geworden."

Vanaf toen begon de carrière van Earl grotere vorm aan te nemen, en ging hij steeds meer tijd besteden aan het steunen van anderen in de gemeenschap. En ook al had hij zelf een groot gezin, andere mensen om hem heen konden ook altijd rekenen op zijn verantwoordelijkheidsgevoel. Het lijkt misschien alsof zijn carrière hem kwam aanwaaien, maar feit is dat Earl in actie kwam op momenten dat anderen dat niet deden.

Earl Jenkins

Meer dan een club

En zo werden Earl en Kingsley United cruciaal voor het voetbal en de jeugdcultuur in Toxteth. Earl is een trotse Scouser, en hij heeft de mij-krijg-je-niet-klein-mentaliteit die je mag verwachten. 'Nee' en 'nooit' staan niet in zijn woordenboek.

Het is Earl gelukt een band van wederzijds respect op te bouwen met de jongeren in Liverpool 8. "Ik zie de clubleden als familie," vertelt Aws Furghani, die Earl al kent sinds zijn zevende. "Iedereen krijgt oprechte aandacht, dat is zo mooi. Van Kingsley heb ik geleerd op mezelf te vertrouwen en klaar te staan voor anderen."

Aws belichaamt Kingsley en de kenmerkende diversiteit en vooruitstrevendheid van Toxteth. Hij arriveerde in 2012 als buitenstaander met zijn gezin uit Libië en vond een voetbalclub en een nieuw thuis.

Earl Jenkins

Stemmen van de toekomst

Deze jonge mensen aan een succesvol leven helpen krijgt steeds meer waarde. Samen met zijn team geeft Earl de kinderen levenslessen die ze nergens anders krijgen, en van dat werk wordt de gemeenschap beter.

“Via het voetbal komen we in contact met jonge mensen. Ze komen terug — niet omdat ze dat moeten, maar omdat ze betrokken willen zijn. We hanteren bepaalde normen en waarden, en houden ze daarmee hopelijk weg van schadelijke invloeden waardoor ze mogelijk in de criminaliteit belanden.”

De club heeft niet alleen goede spelers voortgebracht, maar ook leraren, dokters en architecten. Hieruit blijkt opnieuw hoe goed het werk is dat Earl doet, en dat het de moeite waard is dat hij de jongeren op het rechte pad probeert te houden.

“Clubs zoals de onze, jongerencentra als Unity, en andere geweldige teams en initiatieven in de buurt hebben een positieve impact gehad op het leven hier. Maar het is nu aan de volgende generatie om hun stem te laten horen.”

“Deze kinderen zijn zo slim, betrokken, geweldig... veel beter dan ik op die leeftijd was. Ik denk echt dat deze generatie het aan kan. Maar vraag ze niet wat eerder te komen om de doelen klaar te zetten. Dat is om een of andere reden te veel.”

In feite doet Earl niets anders dan jonge mensen stimuleren om te voetballen. Maar het is meer dan dat. Hij maakt gebruikt van sport om jonge, onstuimige energie in goede banen te leiden en kinderen les te geven in tijdmanagement, verantwoordelijkheid nemen voor jezelf en je omgeving en respect tonen voor je teamgenoten.

Dankzij de eenvoudige beginselen van de sportiviteit staan de jonge mensen uit Toxteth met beide benen op de grond en hebben ze goede vooruitzichten.