In goed gezelschap:

Basketbal Abuelas

Al bijna zeventig jaar lang trekt een groep buitengewone vrouwen kanariegele jerseys aan om op het basketbalveld ten strijde te trekken. Ze zijn megatrots op hun thuisbasis, Orizaba, die opgenomen is in de lijst van Mexico's pueblos mágicos, oftewel: magische steden. Naast de weelderige berglandschappen, mysterieuze mist en levendige roze en limoengroene architectuur, is Orizaba de thuishaven van team Carta Blanca, een geheel eigen bron van magie.

Vanaf het moment dat het team werd opgericht in 1952 hebben de speelsters van Carta Blanca het stereotype beeld over vrouwen en sport getart. Adela Ochoa Garcia, atlete van nature, heeft kortgeknipt, wit haar en speelt al mee sinds de allereerste dag, meer dan 67 jaar geleden. Ze herinnert zich nog de tijd waarin vrouwen eigenlijk geen shorts mochten dragen en niet mochten fietsen, en dat basketbal, met de adrenalinekicks die je krijgt bij een perfecte worp, al helemaal uit den boze was. Het is maar goed dat de beloningen voor deze sport de obstakels altijd waard zijn geweest.

"

Ik ren, ik geef alles wat ik heb. Ik geef zoveel dat ik mezelf regelmatig versteld doe staan. Alle stress die ik heb, verdwijnt. Basketbal geeft me rust.

María Lourdes Mora Jiménez, nr. 8

Wat betekent onderdeel zijn van het Carta Blanca team voor jou?

Olga Irma Arey Islas, nr. 5: Basketbal brengt ons samen en we groeien iedere dag. Zelfs als we boos worden over een wedstrijd of op het veld. We zijn altijd een team en steunen elkaar. Dat hebben we altijd gedaan. Weten dat iemand om me geeft, geeft me veel voldoening. Het is een gevoel dat ik niet onder woorden kan brengen.

Cecilia Garcia Luna, nr. 10: We kennen elkaar al zo lang. Ik ben zo blij dat ik hier ben. En ik ben trots op mijn teamgenoten, en dat we nog steeds basketballen. Ik hoop dat we nog lang kunnen doorgaan.

María de los Angeles Bautista Ruiz, nr. 4: Het gaat om samenzijn. Het is fijn om bij het team te horen — het is heel leuk.

Wat zijn de bijnamen van jullie teamgenoten?

Olga Irma Arey Islas, nr. 5, bijnaam 'De Krekel'

Aracely Rodríguez Vivas, nr. 9: Mijn teamgenoot Olga wordt altijd al 'de krekel' genoemd.

Olga Irma Arey Islas, nr. 5: Omdat iedereen altijd zegt dat ik zo mager ben dat ik in een luciferdoosje pas.
_____

Aracely Rodríguez Vivas, nr. 9, bijnaam 'De Artiest'

Olga Irma Arey Islas, nr. 5: We noemen Aracely 'de artiest' omdat ze de douche ingaat en er weer uitkomt met gekamd haar, make-up op, en er helemaal klaar voor is.

Guadalupe Morales Quirazco, nr. 6: We zeggen altijd: 'Daar komt onze artiest weer aan.'
_____

Maria Gisela Limon Ortiz, nr. 4, bijnaam 'La Beep Beep'

Maria Antonia Villegas Garcia, nr. 13: We noemen haar 'la beep beep' omdat ze supersnel is.

Welke kant van jullie die we verder nergens zouden kunnen zien komt bij het basketballen naar voren?

María Lourdes Mora Jiménez, nr. 8: Ik ren, ik geef alles wat ik heb. Ik geef zoveel dat ik mezelf regelmatig versteld doe staan. Alle stress die ik heb, verdwijnt. Basketbal geeft me rust.

Aan welk schot kunnen we je herkennen?

María de los Angeles Bautista Ruiz, nr. 19: Ik ben behoorlijk snel, dus ben ik aanvaller. Mijn kenmerkende schoten zijn de lay-up en middellange afstandsschoten.

Guadalupe Morales Quirazco, nr. 6: Ik hou er ook van om vlak onder de basket te komen en te schieten.

Maria Elena Miron Herrera, nr. 13: Ik ben een aanvaller en mijn specialiteiten zijn hookshots en vrije worpen.

Maria Gisela Limon Ortiz, nr. 4: Ik ga voor middellange afstandsschoten.

Georgina Silva Villegas, nr. 16: Ik ben van de driepunters en middellange afstandsschoten.

Wat doen jullie samen nog buiten het basketbalveld?

Guadalupe Morales Quirazco, nr. 6: Ik ben echt dol op al mijn teamgenoten, we steunen elkaar overal in. We zoeken altijd naar een reden om samen tijd door te brengen, echt elke dag dat we de kans krijgen. Het is fijn om samen te zijn.

Olga Irma Arey Islas, nr. 5: Conchita was een paar dagen geleden ziek en Toña had ook een blessure en voelde zich niet lekker. Soms zijn we fysiek dan wel niet bij elkaar, maar we houden altijd contact via WhatsApp of we bellen met elkaar. Op welke manier dan ook, we steunen elkaar altijd en staan altijd voor elkaar klaar.

Leer ons een aanmoediging!

De afgelopen zeventig jaar is hoe men naar vrouwelijke atleten kijkt behoorlijk ten goede veranderd, maar een abuela (Spaans voor 'oma') een driepunter zien scoren vanaf ruim zes meter is nog steeds revolutionair. Wat zal hun invloed zijn op de sport? Lulu hoopt dat Carta Blanca mensen van alle leeftijden zal inspireren om te bewegen: "Sport staat voor gezondheid, vriendschap, kameraadschap", zegt ze.

Het lijkt te werken: op wedstrijddagen komen de partners, kinderen, kleinkinderen, neefjes en nichtjes langs om het team vanaf de zijlijn aan te moedigen — en om na het laatste fluitsignaal een potje te basketballen met hun lokale helden.

 

Related Stories

Nouf Alosaimi Defies Stereotypes As Muslim Scuba Diver

Culture

Nouf Alosaimi Defies Stereotypes As Muslim Scuba Diver

10 Years of Nike N7 Gets Personal with Pendleton Prints

Community

10 Years of Nike N7 Gets Personal with Pendleton Prints

Meet Chantal Navarro Training To Be an Olympic Boxer

Sport

Meet Chantal Navarro Training To Be an Olympic Boxer

Building HopeThrough Sport: Coach Neide Santos in Brazil

Community

Building HopeThrough Sport: Coach Neide Santos in Brazil